Każdy z nas – rodziców – wychowuje geniusza. Problem w tym, że nie każdy wie, na czym ten geniusz polega. Często skupiamy się, na podnoszeniu umiejętności, które kuleją w szkole, i dają efekt niesatysfakcjonujących ocen w dzienniku. A gdyby tak, skupić się na wspieraniu silnych stron, zamiast na nadrabianiu słabości?

An every single parent rises a genius. But there is just one problem: not everyone knows what kind of genius is his/her child. We often focus on some skills which are going bad at school because a kid brings some bad grades from school. What if we focus on strengths rather than make weaknesses up.

Nie jest tajemnicą, że unikam plastiku jak ognia. Staram się być „eco”, i choć różnie mi to wychodzi, nieustannie staram się. Na przykład, chodzę do baru po obiad z własnymi pojemnikami na posiłki na wynos. Niestety, ostatnio odmówiono mi nałożenia w nie jedzenia. Nie kryłam swojego zdziwienia i skomentowałam to krótkim zdaniem „Świat idzie do przodu, a wy nie nadążacie”. Ku mojemu zdziwieniu pani za ladą odpowiedziała „A kto by nadążył, czasami nie ma sensu”. Zbił mnie z tropu spokój tej osoby w obliczu zmieniającego się świata i praw Unii Europejskiej, ale zdałam sobie sprawę, że ma wiele racji i właśnie otrzymałam cenną lekcję.

It’s not a mistery that I avoid using plastic so much. I care about environment, I want to be eco. Although sometimes I don’t go along this good path, I always care. For instance, I avoid using single-use things, that’s why I always carry reusable boxes with me for take-away dinner. Unfortunately, last time my next-door restaurant said no to my boxes. I said that the world was changing and they didn’t kept up. I heard that they didn’t care about that, because there was no sense. They floored me, but I realised I received a lesson.

Historia kołem się toczy

W niedalekiej przeszłości większość chcących odnieść sukces, pragnęła być menadżerami dużych firm korporacyjnych. Dziś często brzmią jak bohaterowie ci, którzy stanowiska te porzucili na rzecz łatania starych butów, szycia ubrań dla dzieci lub dziergania doniczek ze sznurków. Prace ręczne nie zaniknęły na rzecz pracy na komputerze, wręcz przeciwnie, mam wrażenie, że „fach w rękach” jest obecnie wyjątkowo cenny.

In the near past, majority of want-to-be-achievers, desired to be managers in big companies. Today, heros are those people who left their capacities for patching old shoes, sewing clothes and knitting pots. Manual works haven’t vanished because of computers, quite opposite they are so precious skills nowadays.

Przez ostatnie sto lat zmieniło się bardzo wiele w kwestii pracy i wykonywanego zawodu. Przede wszystkim zmieniło się podejście samych rodziców. Nie obserwujemy już zjawiska jakim było dziedziczenie stanowisk i zakładów po rodzicach. Obecnie nasze dzieci mogą iść własną drogą. Co dziwne, oprócz wykorzystywania możliwości jakie daje internet i obejmowania rodzących się stanowisk, nasze dzieci, będą wybierać również bardziej przyziemne prace. Naszą rolą jest te wybory akceptować.

Last years, the parents’ approach to success and occupation has changed a lot. We can’t see inheritance of occupation and workshop after parents any more. Nowadays our kids can walk their own path. Oddly enough, except using the Internet and fill the newest works, our kids will choose more mundane works. Our role as parents is accept the choices.

Nie trzeba być dobrym we wszystkim

Geniusze rzadko są omnibusami. Mozart był świetnym hokeistą, Maria Skłodowska-Curie nie umiałaby za nic w świecie zagrać w krykieta, a Leonardo da Vinci byłby marnym partnerem do gry w tenisa stołowego

Psychologia geniuszu, A. Fuller, wyd. mamania

Jeszcze niedawno, za inteligentną uważana była osoba, która odnosiła sukces na polu matematyki, fizyki, chemii i ogólnie przedmiotów ścisłych. Nie szukano obszarów mocnych stron dziecka, lecz wymagano by było dobre we wszystkim. Na szczęście to ulega zmianie.

Not everyone is good at maths, chemistry and physics, and the success is not to have the best grades in those areas. The scientists didn’t look for strengths but wanted the inteligent kid to be the best at all. Fortunately it changes.

Obecnie odchodzi się od obliczania poziomu inteligencji jako ogółu. Naukowcy zaczęli zauważać, że istnieją różne rodzaje inteligencji i nie zawsze są one równomiernie rozproszone. Każde dziecko jest inne, każde ma inne zdolności, inne upodobania i inaczej postrzega świat. Rolą rodzica, a następnie szkoły jest te umiejętności zauważyć i wykorzystać najlepiej jak się da!

Today, the scientist quit calculating the intelligence as totality. Scientists has noticed that there are numerous of intelligences, and they are not equal spread. Every kid is different, has different skills and see the world in the different way. The parent role, and school of course, is to notice these skills and use them as good as possible.

Bardzo lubię „pizzę”

Na bazie koła i kawałków pizzy można zaprezentować typy inteligencji:

This is a special circle and pieces of pizza to present kinds of intelligence:

Istnieją różne typy inteligencji:

  1. matematyczna (mathematical)
  2. językowa (linguistic)
  3. logiczna (logical)
  4. wizualna (visual)
  5. techniczna (technical)
  6. fizyczna (physical)
  7. przyrodnicza (natural)
  8. muzyczna (musical)
  9. interpersonalna (interpersonal)
  10. emocjonalna (emotional)

Taka pizza to świetne narzędzie dla rodziców, by poznać mocne strony swoich dzieci (lub choćby odnaleźć obszar mocnych stron). To właśnie rodzice mają najwięcej możliwości by rozwijać geniusz swoich dzieci i budować w nich pewność siebie. Nasze dzieci będą żyć w przyszłości, i w tej przyszłości będą musiały się odnaleźć. Wygrają ci ludzi, którzy będą potrafili bez lęku podjąć wyzwania.

This pizza is super nice vehicle for those parents, who want to know their kids’ strengths. Just parents have enough possibilities of developing their kids’ genius and their self-confidence. Our kids ale going to live in the future and will have to find themselves in it. Who will be a winner? Only this person who won’t be scared to face the challenge.

Moja lekcja z restauracji: nie musimy biec równo ze wszystkimi. Każdy ma swoją drogę i swoje możliwości. Kiedy będziemy analizować świadectwa naszych dzieci warto zinterpretować oceny przez pryzmat „pizzy” i poszukać dobrych i mocnych stron naszych dzieci. Warto cieszyć się nawet z szóstki z plastyki (nawet jeśli to jedyna „świetna” ocena na świadectwie).

Wpis ten powstał w oparciu o wiadomości z poniższej książki.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *